In Grazige Weiden

Hieraan leerden wij de liefde kennen, dat Hij voor ons Zijn leven heeft gegeven.

1 Johannes 3 vers 16

Volgens een legende werd eeuwen geleden een man veroordeeld wegens moord. Op het schavot kroop een klein kevertje over zijn voorhoofd. De koning vroeg hem of hij nog een wens had. De veroordeelde verzocht of iemand het kevertje de vrijheid wilde hergeven. De koning was hierdoor erg getroffen. Wie zo vriendelijk was, kon toch niet een misdadiger zijn? Het vonnis werd uitgesteld en een nieuw onderzoek gelast – en de man werd vrijgesproken. Vanaf toen werd dat kevertje lieveheersbeestje genoemd.

’t Is maar een verhaal, maar onze geliefde Heiland en Meester ís vol van vriendelijkheid en goedheid!

Hij is de eeuwige Zoon van God, maar was bereid om als Mens naar de aarde te komen en naar het kruis te gaan. Daar nam Hij onze plaats in het oordeel in. Wij hadden door onze zonden de straf verdiend, maar Hij wilde die dragen. Dat deed Hij voor vijanden, voor alle mensen die in Hem geloven en voor God hun zonden belijden. Is dat niet het hoogste bewijs van Zijn vriendelijkheid? Had Hij Zijn liefde nog beter kunnen bewijzen?

U kent mijn smaad en mijn schaamte en mijn schande; allen die mij benauwen, zijn U bekend. Smaad heeft mijn hart gebroken en ik ben zeer zwak; ik heb gewacht op medeleven, maar het is er niet, op troosters, maar ik heb ze niet gevonden.

Psalm 69 vers 20 en 21

Er is veel eenzaamheid. Hoevelen voelen zich niet verlaten of onbegrepen? Ja, verraden en in de steek gelaten? – De Heere Jezus heeft dat Zelf aan den lijve ondervonden. Van het begin af heeft Hij vijandschap ervaren. Maar ook bij hen die dicht bij Hem stonden, vond Hij weinig begrip. Zijn moeder en halfbroers wilden Hem zelfs grijpen. En hoe was het met Zijn discipelen? Eén werd Zijn verrader, een ander verloochende Hem en allen lieten Hem alleen.

Aan het einde van Zijn weg, juist toen het zo heel moeilijk werd, was Hij helemaal alleen. Hij heeft gezocht naar een geopend oor, naar een meelevend hart, maar werd daarin teleurgesteld. Hij vond geen troost, geen vertroosters.

Aan het kruis echter liet ook God Hem alleen. Want daar droeg Hij de vele zonden van allen die in Hem zouden geloven. Daarmee kon de Heilige niets te maken hebben. Geheel verlaten stierf Christus!

Zijn heer, boos als hij was, gaf hem aan de pijnigers over, totdat hij alles wat hij hem schuldig was, betaald zou hebben.

Mattheüs 18 vers 34

In januari 2024 at een 58-jarige man uit Delft in een restaurant in het centrum daar. Hij begon te trillen. Andere gasten waren bang voor een beroerte, en belden 1-1-2. Het personeel van de ziekenwagen wilde hem niet meenemen. ’t Was een bedrieger. Hij probeerde onder de rekening van ruim 100 euro uit te komen. Dat had hij al zeker 127 keer eerder geprobeerd. Hij werd door de politie meegenomen.

Schulden maken en dan niet betalen – zó werkt het niet. Ieder mens zal ook de schuld moeten betalen die hij bij God heeft. Die schuld is veroorzaakt door onze ongehoorzaamheid aan Hem. Hij eist betaling!

Ons grote probleem is dat wij niet kunnen afbetalen. De eeuwigheid is daar te kort voor, zó groot is onze schuld tegenover de Heilige.

Ons grote geluk is dat Iemand anders voor ons heeft betaald: Jezus Christus, Gods eigen Zoon. Hij droeg op het kruis onze zonden en onderging het oordeel. Wie in Hem gelooft, wordt alle schuld kwijtgescholden. Ja, God maakt hem rijk!

Dezen zullen gaan in de eeuwige straf, maar de rechtvaardigen in het eeuwige leven.

Mattheüs 25 vers 46

Op 27 januari 1948 steeg in Londen een Avro Tudor ‘Star Tiger’ op, met bestemming Bermuda, de eilandengroep in de Atlantische Oceaan, ver uit de kust van Noord-Amerika. Na radiocontact op de 30e is nooit meer iets van het toestel vernomen. Oorzaak onbekend. Het lot van de 31 inzittenden is een nog altijd onopgelost raadsel. Waar zijn ze?

Ja, waar zijn ze? Er zijn maar twee mogelijkheden. Die gelden voor alle mensen die al overleden zijn. Ze zijn in de plaats van vuur, wroeging en kwelling. Of ze zijn in het heerlijke paradijs van God.

We hebben maar te kiezen. Wat willen we?

Van nature is ieder mens op de weg naar het verderf, want onze zonden brengen ons daar. Maar wie God gelooft, het evangelie aanneemt en z’n vertrouwen op de Heere Jezus stelt, worden alle zonden vergeven. Zo iemand wordt opnieuw geboren en is een kind van God geworden. Daarom is het hem vergund om tot in alle eeuwigheid bij Christus Jezus in de hemel te wonen. Daar is het onbeschrijflijk mooi!

Er zullen grote aardbevingen zijn in verschillende plaatsen, hongersnoden en besmettelijke ziekten.

Lukas 21 vers 11

Twee jaar geleden werden vele cijfers over 2023 bekend. Zo meldde het Rode Kruis in dat jaar zeven grote rampen; dat zijn rampen waarvoor meer dan 15 miljoen euro nodig is om alle slachtoffers te helpen. Dat was een duidelijke stijging, want in de jaren ervoor ging het meestal om drie, vier of misschien vijf rampen.

Bosbranden, overstromingen, aardbevingen namen toe. Landen als Turkije, Syrië, Marokko, Nepal en Afghanistan werden hard getroffen. God spreekt door zulk natuurgeweld tot de hele wereld. Dat heeft Hij altijd al gedaan – en nog steeds klopt Hij zo aan de harten van de mensen.

’t Is zaak om te luisteren en de hartedeur voor Hem te openen, want op een dag sluit Hij het tijdperk van de genade af. Niemand weet wanneer dat zal zijn, maar dat die dag komt, is zeker. Niemand weet ook of hij vanavond nog leeft. Daarom kan de bekering tot God geen dag, nee, zelfs geen uur uitstel lijden. Wie nu tot God gaat, ontvangt volle genade – op grond van het kruis van Jezus Christus.

De deur werd gesloten. Later kwamen ook de andere meisjes, die zeiden: Heer, heer, doe ons open! Hij antwoordde en zei: Voorwaar, ik zeg u: ik ken u niet.

Mattheüs 25 vers 10 tot en met 12

Het was een gure winterdag, in de tijd dat winters nog winters waren. Een al wat oudere dame had een paar bollen wol nodig. Ze reisde naar de wolwinkel in een stad, een stukje verderop. De tram stopte, zij stapte uit en liep het laatste eindje naar de winkel – en stond voor de dichte deur. De eigenaar was nog binnen, maar deed niet open. Hij schudde resoluut met z’n hoofd: ‘Nee, het is sluitingstijd geweest!’ Teleurgesteld en onverrichter zake moest zij zonder wol weer naar huis.

Zomaar een voorval. Hoe vaak gebeurt het niet dat iemand ergens te laat komt en de deur gesloten vindt?

Het is pas erg als je de deur van de hemel voor je gesloten vindt! Want dat is voorgoed.

Daarom nodigt de Heere Jezus vandaag weer alle mensen uit om tot Hem te komen. Wie in Hem gelooft, gaat het eeuwige leven binnen. Hij is veilig, voorgoed! De hemel is zijn eeuwige woonplaats.