U kent mijn smaad en mijn schaamte en mijn schande; allen die mij benauwen, zijn U bekend. Smaad heeft mijn hart gebroken en ik ben zeer zwak; ik heb gewacht op medeleven, maar het is er niet, op troosters, maar ik heb ze niet gevonden.
Psalm 69 vers 20 en 21
Er is veel eenzaamheid. Hoevelen voelen zich niet verlaten of onbegrepen? Ja, verraden en in de steek gelaten? – De Heere Jezus heeft dat Zelf aan den lijve ondervonden. Van het begin af heeft Hij vijandschap ervaren. Maar ook bij hen die dicht bij Hem stonden, vond Hij weinig begrip. Zijn moeder en halfbroers wilden Hem zelfs grijpen. En hoe was het met Zijn discipelen? Eén werd Zijn verrader, een ander verloochende Hem en allen lieten Hem alleen.
Aan het einde van Zijn weg, juist toen het zo heel moeilijk werd, was Hij helemaal alleen. Hij heeft gezocht naar een geopend oor, naar een meelevend hart, maar werd daarin teleurgesteld. Hij vond geen troost, geen vertroosters.
Aan het kruis echter liet ook God Hem alleen. Want daar droeg Hij de vele zonden van allen die in Hem zouden geloven. Daarmee kon de Heilige niets te maken hebben. Geheel verlaten stierf Christus!