Hij nam brood en nadat Hij gedankt had, brak Hij het en gaf het aan hen met de woorden: Dit is Mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt. Doe dat tot Mijn gedachtenis.
Lukas 22 vers 19
Vandaag is het Bevrijdingsdag; gisteren werden de doden herdacht. Tijdens de oorlogsjaren vonden velen de dood. Velen zijn ook heel direct gevallen om de bevrijding te bewerken. Wie zo’n offer brengt, verdient het om herinnerd en geëerd te worden.
Is de Heere Jezus het niet meer dan waard dat de hele mensheid Hem in dankbare herinnering zou houden? Dat we niet slechts één keer per jaar, maar steeds weer aan Zijn offer denken?
Hij ging naar het kruis om onze plaats in het oordeel in te nemen. Hij ging in de dood, zodat allen die Hem in het geloof aannemen, het eeuwige leven kunnen ontvangen. Hij betaalde daadwerkelijk de prijs van Zijn leven. En Hij wist van tevoren dat Hij Zijn leven moest afleggen.
Door Zijn dood heeft Hij ons volkomen bevrijd: van de macht van de zonde, van het juk van de wet en de verplichting onszelf te verbeteren, van de tirannie van de satan en van de angst voor de dood!