Wees op uw hoede dat u de HEERE, uw God, niet vergeet (...) Wanneer u eet, verzadigd wordt (...) pas ervoor op dat uw hart zich dan niet verheft en u de HEERE, uw God, vergeet, Die u uit het land Egypte, uit het slavenhuis, geleid heeft.
Deuteronomium 8 vers 11 tot en met 14
God kent onze vergeetachtigheid. Hij weet hoe ondankbaar we kunnen zijn. Daarom waarschuwde Hij Zijn aardse volk Israël; en de geschiedenis van het volk laat zien hoezeer God gelijk had. Hij waarschuwt vandaag ook ons.
Wij lopen als christenen ook het gevaar om in welvaart en voorspoed niet meer zo aan God te denken. Nee, Hem helemaal vergeten, dát doen we natuurlijk niet! We bidden nog wel en lezen na het eten ook nog wel in de Bijbel, maar denken we werkelijk nog aan Hem? Zijn we nog echt dankbaar voor alles wat Hij geeft, voor alle materiële en geestelijke zegeningen? Of vinden we het eigenlijk vanzelfsprekend en mopperen we zachtjes als het een keertje iets minder is?
De Heere Jezus is de onuitsprekelijke Gave van God, de grootste van al Zijn gaven. Kunnen we God ooit genoeg voor Hem danken?