Vrijdag 2 oktober

Elia was een mens net zoals wij.

Jakobus 5 vers 17

 

God heeft in de Bijbel van heel wat mensen levensgeschiedenissen laten optekenen, vooral van oprecht gelovige mensen. Verzwijgt Hij daarbij hun fouten? Noemt Hij alleen hun goede kanten? Nee. Over de doden niets dan goeds – daar doet God niet aan. Hij beschrijft de dingen zoals ze zijn. Wel gepast en soms terughoudend. Waarom zouden slechte dingen tot in details benoemd moeten worden? Maar het is altijd eerlijk en duidelijk.

In de Bijbel wordt er echter ook op gewezen hoe alles weer in orde gebracht kon worden. Er is steeds een weg terug naar God. Hij is altijd bereid geweest om oprecht beleden schuld te vergeven.

Nu gaat het er niet alleen om dat we de levensverhalen van anderen kennen. Wij zijn verantwoordelijk voor ons leven. Hoe gaan we om met de donkere kanten daarvan? Slaan we zwarte bladzijden het liefst snel om, zodat we die kunnen vergeten? Dat werkt niet. Ons geweten blijft spreken. En God vergeet het nooit.

Ook voor ons is de weg open om voor God onze schuld te erkennen. Dan vergeeft Hij ons precies zo!