De HEERE bezat Mij aan het begin van Zijn weg, al vóór Zijn werken, van oudsher. Van eeuwigheid af ben Ik gezalfd geweest, vanaf het begin, vanaf de tijden voordat de aarde er was (...) Toen was Ik bij Hem, Zijn Lievelingskind, Ik was dag aan dag Zijn bron van blijdschap, te allen tijde spelend voor Zijn aangezicht.
Spreuken 8 vers 22, 23 en 30
De Heere Jezus is de eeuwige Zoon van God. Hij heeft geen begin gekend. Altijd was Hij bij de Vader. De Vader was God en Hijzelf was God, evenals de Geest. De Vader heeft op bijzondere wijze van Zijn Zoon genoten. Hij was Zijn bron van blijdschap.
Is het dan niet onbegrijpelijk dat Hij Zijn geliefde Zoon Mens liet worden om aan het kruis te kunnen sterven? Het is werkelijk een onuitsprekelijke gave geweest!
Hij liet Zijn geliefde Zoon naar Golgotha gaan om er het oordeel over de zonden te ondergaan. De Heere Jezus moest daar het offer voor de zonde brengen. Dat kostte Hem het leven. Hij stortte Zijn bloed.
De liefde van de Vader en Zijn bereidheid zelfs Zijn enige Zoon af te staan, kunnen we nooit volledig begrijpen, maar we zullen Hem er altijd voor loven!