Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u.
Lukas 15 vers 18
Agenten zagen ’s nachts in Lopik een bestelbus met gedoofde lichten wegrijden. Een stopteken werd genegeerd. Op de Lekdijk verloor de bestuurder de macht over het stuur. Het tochtje eindigde naast de dijk, het busje op z’n kant. Er zaten vijf kinderen in: vier 11- en 12-jarigen zaten los achterin, de jongen achter het stuur was 14. Gelukkig was niemand gewond geraakt, maar ze moesten het nog wel hun ouders uitleggen die van niets wisten.
De verloren zoon had heel wat meer uit te leggen, maar z’n vader liet hem niet eens uitpraten. Hij had op hem gewacht. Hij zag hem terugkeren. Hij merkte zijn spijt. Dát was voldoende.
Zo wacht God de Vader op elk mens. Hij heeft hen verloren, want ze zijn allemaal zondaars en leefden zonder Hem. Als Hij dan een innerlijke verandering ziet, het besef dat ze op een verkeerde weg zitten, en als Hij opmerkt dat er ook echt een ommekeer in hun leven komt, dan staat Hij met geopende armen klaar en ontvangt hen zonder verwijt. Hij bewijst graag genade!